Yetişkin olarak davula başlayan bir öğrencinin hedefleri, ayırabildiği süreye göre kurulur.
Süre gerçeği
Haftada bir ders ve günde yirmi dakikalık çalışma, çoğu yetişkin için uygulanabilir bir tempodur. Bu tempoda bir yıl içinde temel kalıplarla basit parçalara eşlik edebilir duruma gelinir. Daha hızlı bir ilerleme daha çok süre ister; bu açıkça konuşulur. Gerçekçi olmayan bir hedef, bırakmanın en yaygın nedenidir.
Somut hedefler
Uzak ve belirsiz hedefler yerine ölçülebilir olanlar konur: belirli bir kalıbı belirli bir tempoda çalmak, bir parçaya baştan sona eşlik etmek gibi. Ulaşılan her hedef somut bir ilerleme gösterir. Bu yöntem sürdürmeyi belirgin biçimde kolaylaştırır.
Yetişkinin üstünlüğü
Yetişkin öğrenci neyi niçin yaptığını anlamak ister ve açıklamadan doğrudan yararlanır. Çalışma disiplini kurmak konusunda da daha yetkindir. Bu iki özellik, geç başlamanın getirdiği dezavantajın önemli bölümünü karşılar.
Beden farkı
Yetişkinde eklem esnekliği ve yeni hareket öğrenme hızı gençlerdekinden azdır. Bu nedenle ısınma atlanmaz ve oturumlar kısa tutulur. Zorlanma hissedildiğinde ara verilir.
Hedefler ön görüşmede birlikte belirlenir.